Ο φορέας «Κοινωνία Πολιτών Ν. Κιλκίς» είναι μία Μη Κυβερνητική Οργάνωση ενεργών πολιτών που σκοπό έχει την ενημέρωση , τον προβληματισμό και την ενεργοποίηση του Πολίτη σε ζητήματα πολιτικά - κοινωνικά - οικονομικά - πολιτισμού - τοπικής αυτοδιοίκησης κ.α. .
Φιλοδοξούμε να είμαστε ο χώρος ελεύθερης έκφρασης και δράσης των συμπολιτών μας σε μία ανοιχτή Δημοκρατική Κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς που θα διευρύνει συνεχώς τις κοινωνικές της κατακτήσεις.
Αν δεν έχετε δει ακόμη τη Λευκή Κορδέλα, την τελευταία ταινία του Χάνεκε, σπεύστε να τη δείτε. Κι αν νομίζετε ότι αφορά μόνο το μακρινό παρελθόν, είστε γελασμένοι.O τίτλος είναι ομολογουμένως ευρηματικός: «Λευκά Χριστούγεννα». Έτσι αποκαλούν οι αρχές του Κοκάλιο, μιας πόλης 7.000 κατοίκων σε απόσταση μιας ώρας με το αυτοκίνητο ανατολικά του Μιλάνου, μια νέα εκστρατεία ελέγχου των μεταναστών....
«Δεν έχουμε πρόβλημα εγκληματικότητας», λέει στη Ρεπούμπλικα ο δήμαρχος Φράνκο Κλαρέτι, που ανήκει στη Λέγκα του Βορρά. «Απλώς θέλουμε να αρχίσουμε να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα». Για τον σκοπό αυτό, υπάλληλοι του δήμου έχουν αρχίσει να επισκέπτονται τα σπίτια των ξένων κατοίκων και να οδηγούν στο αεροδρόμιο όσους δεν έχουν νόμιμη άδεια παραμονής. Η εκστρατεία θα λάβει τέλος στις 25 Δεκεμβρίου. Και με λίγη καλή προσπάθεια, η πόλη θα είναι πια «λευκή».
«Είναι σαν να ακούμε τον ήχο από τις μπότες των φασιστών στρατιωτών που έμπαιναν στο γκέτο της Ρώμης για να διώξουν τους Εβραίους κατοίκους», λέει ο Κουρός Ντανές, υπεύθυνος για τους μετανάστες στο συνδικάτο CGΙL, το μεγαλύτερο της Ιταλίας. «Το όραμα της Λέγκας του Βορρά για τη χώρα μας είναι ξενοφοβικό, ρατσιστικό, βίαιο και οπισθοδρομικό» τονίζει η Άννα Φινοκιάρο, επικεφαλής του Δημοκρατικού Κόμματος στη Γερουσία. Οι δηλώσεις αυτές πλήγωσαν το κόμμα του Ουμπέρτο Μπόσι και κυβερνητικό εταίρο του Μπερλουσκόνι, που με ανακοίνωσή του διευκρινίζει ότι ο τίτλος της εκστρατείας δεν παραπέμπει στο λευκό χρώμα του δέρματος, αλλά στο γνωστό τραγούδι του Μπινγκ Κρόσμπι. Σε τελευταία ανάλυση, σχολιάζουν αξιωματούχοι του κόμματος, τι φταίμε εμείς αν οι μισοί από τους 150 ξένους που έχουν ελεγχθεί μέχρι σήμερα είναι παράνομοι;
Στη Γαλλία, όπου βρίσκεται σε εξέλιξη μια κυβερνητική πρωτοβουλία για τον ορισμό της εθνικής ταυτότητας, μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση οργανώνει μια ημέρα απεργίας με τίτλο «24 ώρες χωρίς εμάς»: την ημέρα αυτή οι μετανάστες θα μείνουν στο σπίτι, για να δείξουν τι θα συμβεί αν σταματήσουν να εργάζονται και να κατα ναλώνουν. Στην Ιταλία, ας πούμε, όπως και στις περισσότερες άλλες δυτικές χώρες, δεν θα υπάρχει κανείς για να κάνει τις βρώμικες και επικίνδυνες δουλειές, όπως το να καθαρίζει τα σπίτια από τον τοξικό αμίαντο. Αλλά οι λόγοι που οι μετανάστες είναι απαραίτητοι και πολύτιμοι δεν είναι μόνο οικονομικοί. Όπως γράφει η Μπάρμπαρα Σπινέλι στη Στάμπα, παρέχουν την απάντηση σε τρία πανάρχαια ερωτήματα. Από πού ερχόμαστε; Ποιοι είμαστε; Πού πηγαίνουμε; Με αυτή την έννοια, οι μετανάστες είναι οι απόγονοί μας, οι άνθρωποι που θα συμβάλουν αποφασιστικά στη σφυρηλάτηση της μελλοντικής ευρωπαϊκής ταυτότητας. Ίσως γι΄ αυτό να μας ενοχλούν. Επειδή, μπαίνοντας στα σπίτια μας, γίνονται ο καθρέφτης με τη βοήθεια του οποίου βλέπουμε ποιοι είμαστε και συνειδητοποιούμε τις αξίες που χάνουμε καθημερινά.
Ημερολόγιο Συνόρων «Έτσι δεν μπορώ να ζήσω...»
Του ΓΚΑΖΜΕΝΤ ΚΑΠΛΑΝΙ
Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε
Οι τέσσερις απεργοί πείνας (από αριστερά: Βαχίντ Καράμι, Μοσταφά Χεϊντάρι, Ισλάμ Νταχανί, Μαχμούντ Καλεγκί). Και ένας φίλος τους (πρώτος δεξιά), ο Χοσεΐν που τους φέρνει νερό και τσιγάρα...
ΘΥΜΑΜΑΙ το πλήθος, την αστυνομία, τους τραυματίες, το αίμα... Όταν οι ισλαμιστές ήρθαν στην εξουσία, συνέλαβαν τον πατέρα μου. Δεν ξέραμε σε ποια φυλακή βρισκόταν. Τον άφησαν ελεύθερο ύστερα από δύο χρόνια. Ήταν ερείπιο και είχε χάσει την όρασή του. Επέζησε μόνο μερικούς μήνες... Για να συντηρήσω τα μικρότερα αδέλφια, αναγκάστηκα να δουλέψω από τα δώδεκά μου. Δουλειές όλων των ειδών... Ταυτόχρονα πήγαινα στο σχολείο που άλλαξε εντελώς μετά την άνοδο των ισλαμιστών...
ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ σπούδασα οικονομικά. Δεν μπόρεσα να συνεχίσω γιατί ανήκα σε οικογένεια με «κακό βιογραφικό». Έκανα δουλειές άσχετες με τις σπουδές μου, οδηγός, χαμάλης... Το 1998 με συνέλαβαν για συμμετοχή σε φοιτητικές διαδηλώσεις, μετά τη δολοφονία του Ντάριους Φρούερ, αντικαθεστωτικού διανοούμενου με μεγάλη απήχηση στη νεολαία. Τέσσερις μήνες με βασάνιζαν και ανέκριναν... Με συνέλαβαν ξανά το 1999. Πάλι ανακρίσεις και βασανιστήρια. Όταν με άφησαν ελεύθερο δεν μπορούσα πια να βρω καμία δουλειά. Οι μυστικές υπηρεσίες με κυνηγούσαν συνέχεια. Η ζωή μου στο Ιράν έγινε ανυπόφορη. Αποφάσισα να φύγω στην Ευρώπη. Να κάνω την ομαλή ζωή ενός ελεύθερου ανθρώπου...
ΛΑΔΩΣΑ και κατάφερα να βγάλω διαβατήριο. Έφθασα στην Κωνσταντινούπολη όπου δούλεψα για έξι μήνες σε εργοστάσιο ρούχων. Σκληρή δουλειά και λίγα χρήματα. Οι εργάτες ήταν Αφγανοί, Ιρανοί και Αφρικανοί. Νέα παιδιά που μάζευαν χρήματα για να πληρώσουν λαθρεμπόρους, ώστε να πάνε στην Ευρώπη. Μέναμε επτά άτομα σε ένα μικρό δωμάτιο... Εκεί συνάντησα τυχαία έναν Ιρανό που είχε δικό του σπίτι και έδειξε πρόθυμος να με βοηθήσει. Ύστερα από καιρό μού αποκάλυψε ότι ήταν μέλος της οργάνωσης «Μουτζαχεντίν του Λαού» (ΡΜΟΙ) που έκανε ένοπλο αγώνα ενάντια στο ισλαμικό καθεστώς του Ιράν. Μου πρότεινε να γίνω μέλος της και υποσχέθηκε ότι θα με βοηθήσει να μεταναστεύσω στην Ευρώπη. Μου είπε ότι θα συμμετείχα στην πολιτική πτέρυγα της οργάνωσης, αλλά πως έπρεπε πρώτα να περάσω από τα κεντρικά γραφεία της ΡΜΟΙ στο Ιράκ. Δέχτηκα γιατί μου άρεσε να συμβάλλω στον αγώνα για την ελευθερία στο Ιράν. Η συμφωνία ήταν ότι θα πήγαινα έξι μήνες στο Ιράκ και από εκεί στην Ευρώπη. Τον Δεκέμβριο του 2002 έφθασα στη βάση της οργάνωσης στο Ιράκ. Στην έρημο Ασράφ, 50 χλμ. από τη Βαγδάτη. Από την ώρα που πάτησα το πόδι μου εκεί, κατάλαβα ότι την πάτησα άγρια. Από την ώρα που έμπαινες στη βάση δεν υπήρχε πια έξοδος. Έπρεπε να γίνεις υπάκουος πολεμιστής της οργάνωσης. Εάν αρνιόσουν, τότε δεν υπήρχες πια. Η βάση ήταν γεμάτη με νέους, εξαπατημένους Ιρανούς σαν και μένα...
Αφορμή αυτού του δημοσιεύματος και της επερώτησης της Κοινωνίας Πολιτών Κιλκίς ήταν η φωτιά που εκδηλώθηκε για άλλη μια φορά στον παλιό σκουπιδότοπο της πόλης του Κιλκίς. Για τρεις τουλάχιστον μέρες γίναμε μάρτυρες μιας συνεχιζόμενης ανεξέλεγκτης κατάστασης στην παραπάνω περιοχή που επιβάρυνε την ατμοσφαιρική ρύπανση και έγινε αισθητή σε όλη την πόλη.
Παρ’ όλες τις προσπάθειες της πυροσβεστικής, των υπηρεσιών του Δήμου και ιδιωτικών μηχανημάτων, δεν κατέστη δυνατή η κατάσβεση της . Η επικινδυνότητα της περιοχής και οι έντονες βροχοπτώσεις των προηγούμενων ημερών δεν επέτρεπαν την πρόσβαση των μηχανημάτων.
Το πρώτο ερώτημα που τίθεται είναι πως με τέτοιες καιρικές συνθήκες εκδηλώνονται τέτοια φαινόμενα και σε τέτοια έκταση? Η απελευθέρωση εύφλεκτων αερίων από τα κατώτερα στρώματα των απορριμμάτων (μεθάνιο κ.ά ) προκαλούν εκτεταμένες πυρκαϊές όταν για τον άλφα ή βήτα λόγο κάποιος, έστω και από αμέλεια, πυροδοτήσει κάποια αντικείμενα. Η επιφανειακή κατάσβεση της φωτιάς δεν εγγυάται την οριστική κατάσβεση διότι λόγω των εύφλεκτων αερίων και της μη προσβασιμότητας του νερού στην πηγή παραγωγής των αερίων, αυτή εκδηλώνεται συνεχώς.
Το δεύτερο και το κυριότερο ερώτημα που τίθεται, είναι γιατί συνεχίζει να λειτουργεί ο παλιός σκουπιδότοπος από την στιγμή που εδώ και πολύ καιρό είναι εν ενεργεία ο νέος ΧΥΤΑ σε παραπλήσιο χώρο, με οργανωμένη δομή και εύκολα προσπελάσιμος? Γιατί αυτή η ανεκτικότητα και η προχειρότητα στην διαχείριση του σκουπιδότοπου που αποβαίνει σε βάρος του περιβάλλοντος και της υγείας των συμπολιτών μας? Ακούγεται ότι κάποιοι βολεύονται με το να διατηρείται ανοικτός και ο παλιός σκουπιδότοπος. Επίσης ακούγεται ότι το μεγαλύτερο μέρος των απορριμμάτων πηγαίνει εκεί. Ποιοι ωφελούνται, ποιοι δεν εφαρμόζουν οδηγίες αν υπάρχουν, ποιοι παρανόμως χρησιμοποιούν ακόμα τον παλιό σκουπιδότοπο, γιατί δεν σφραγίζεται?
Αυτά τα ερωτήματα απασχολούν τους πολίτες της περιοχής μας και απαιτούν απαντήσεις. Η ΔΙΑΚΙ Α.Ε ( διαδημοτική επιχείρηση) οφείλει να τοποθετηθεί με σαφήνεια για να εκλείψει μια για πάντα το φαινόμενο. Γιατί δεν υλοποιήθηκε η αποκατάσταση του παλιού ΧΥΤΑ? Γιατί δεν καταγγέλλεται η Ελληνική εταιρεία ανάκτησης και ανακύκλωσης, η οποία εισπράττει το τέλος ανακύκλωσης από τους καταναλωτές, (με την αγορά του κάθε προϊόντος) αλλά δεν πετυχαίνει ικανοποιητικά ποσοστά ανακυκλώσιμου υλικού το οποίο τελικά καταλήγει στον ΧΥΤΑ με αποτέλεσμα τον κορεσμό του? Γιατί οι Δήμοι δεν κάνανε καμία σοβαρή και οργανωμένη προσπάθεια, μέσω των πολιτών, για την αύξηση των ανακυκλώσιμων υλικών? Πιστεύαμε ότι με τον νέο ΧΥΤΑ θα είχαν εκλείψει φαινόμενα τα οποία είχαμε ζήσει για 10 περίπου χρόνια με τον προηγούμενο σκουπιδότοπο στην περιοχή του πρώην πεδίου βολής.
Την 13-3-2008 δημοσίευσα στην ιστοσελίδα της «Κοινωνίας Πολιτών Ν. Κιλκίς» επιστολή με τίτλο «Καταγγελία αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς», στην οποία ανέφερα ότι ο Πρόεδρος της ΔΕΤΠΑΚ Χρήστος Σπίγκος και η δημοτική υπάλληλος Μαρία Ζυμπαρούδη σε συγκέντρωση εργαζομένων του δημοτικού βρεφονηπιακού σταθμού στις 06/06/07 στο γραφείο του ΟΠΟΝΓΑ στο Δημαρχείο Κιλκίς, απείλησαν τους εργαζομένους ότι σε περίπτωση που συμμετάσχουν σε απεργιακές κινητοποιήσεις ή προβούν σε επίσχεση εργασίας προκειμένου να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα που τους οφείλονταν ή το δικαίωμα τους να λάβουν τα υπόλοιπα των κανονικών αδειών των τελευταίων χρόνων δεν θα τους ανανεώσουν τις συμβάσεις εργασίας.
Επιθυμώ να εκφράσω τη λύπη μου για το παραπάνω κείμενο που ήταν προϊόν προσωπικής μου πικρίας και ουσιώδους παρερμηνείας των λεγομένων του κ. Σπίγκου και της κας Ζυμταρούδη , οι οποίοι αναγνωρίζω ότι ενεργούσαν εντός των πλαισίων της νομιμότητας και προς το συμφέρον του κοινωφελούς έργου που επιτελεί ΚΔΕΚ, διακρίνονται δε από πνεύμα συνεργασίας και αλληλεγγύης προς τους εργαζομένους.
Έχουν ενταθεί το τελευταίο διάστημα οι συζητήσεις για την μορφή του νέου αυτοδιοικητικού νόμου ή αλλιώς « Καποδίστρια 2» στο πλαίσιο μιας νέας μεταρρύθμισης για την τοπική Αυτοδιοίκηση. Τα συμπεράσματα της προηγούμενης απόπειρας είναι ιδιαίτερα απαισιόδοξα καθώς οι νέοι Δήμοι, που δημιουργήθηκαν, στην διάρκεια της 10ετους λειτουργίας κατόρθωσαν να ξεπεράσουν σε διαφθορά, κακοδιοίκηση και ανικανότητα το στενό Δημόσιο Τομέα. Στην ετήσια έκθεση του Συνήγορου του Πολίτη η τοπική αυτοδιοίκηση πέτυχε να υποσκελίσει τους μέχρι πρότινος μόνιμα πρώτους σε διαφθορά θεσμούς, αυτών των Εφοριών και των Πολεοδομιών. Όμως η διαφθορά και η διασπάθιση δημοσίου χρήματος είναι πλέον αναπόσπαστο μέρος της Ελληνικής Διοίκησης, που κάποιες στιγμές αποδεικνύεται τουλάχιστον αποτελεσματική. Δυστυχώς οι ΟΤΑ αποδείχθηκαν και σ’ αυτό το επίπεδο τραγικοί καθώς η δημιουργία τους δεν συνοδεύτηκε από τουλάχιστον αναβάθμιση των παρωχημένων υπηρεσιών των πρώην Κοινοτήτων και μικρών Δήμων. Η ελπίδα ότι θα αποτελέσουν ένα ευέλικτο υποκατάστατο της αρτηριοσκληρομένης κεντρικής διοίκησης διαψεύσθηκε, καθώς η πλειονότητα των εκλεγμένων δημοτικών αρχών λειτούργησαν ως μικρομάγαζα της μεγαλύτερης εμπορικής πιάτσας της μικροπολιτικής και του ρουσφετιού. Στις λίγες φωτεινές εξαιρέσεις την χαριστική βολή έδωσε το ίδιο το Κράτος, που στερώντας τους έσοδα για τα σπάταλα σε διορισμούς και ημετέρους, κατέστησε την τοπική Αυτοδιοίκηση δέσμια και επαίτη του κάθε βουλευτικού και υπουργικού γραφείου.
Αν δεν έχετε δει ακόμη τη Λευκή Κορδέλα, την τελευταία ταινία του Χάνεκε, σπεύστε να τη δείτε. Κι αν νομίζετε ότι αφορά μόνο το μακρινό παρελθόν, είστε γελασμένοι.O τίτλος είναι ομολογουμένως ευρηματικός: «Λευκά Χριστούγεννα». Έτσι αποκαλούν οι αρχές του Κοκάλιο, μιας πόλης 7.000 κατοίκων σε απόσταση μιας ώρας με το αυτοκίνητο ανατολικά του Μιλάνου, μια νέα εκστρατεία ελέγχου των μεταναστών....
Ημερολόγιο Συνόρων 
Αφορμή αυτού του δημοσιεύματος και της επερώτησης της Κοινωνίας Πολιτών Κιλκίς ήταν η φωτιά που εκδηλώθηκε για άλλη μια φορά στον παλιό σκουπιδότοπο της πόλης του Κιλκίς.
